Ársfundur samþykkti skerðingu í áföngum

Tillaga um réttindaskerðingu var lögð fyrir ársfund í ljósi þeirrar niðurstöðu tryggingafræðilegs mats að 12,9% vantaði upp á það í lok árs 2009 að eignir Stafa stæðu undir framtíðarskuldbindingum sjóðsins til framtíðar. Þrjár ástæður eru fyrir því:

1. Markmið um 3,5% raunávðxtun náðist ekki á árinu 2009.
2. Auknar lífslíkur.
3. Iðgjöld til sjóðsins hafa dregist saman vegna minnkandi atvinnu og aukins atvinnuleysis.

Leitast er við að milda áhrif skerðingarinnar með því að taka hana í fjórum áföngum: 2,5% 1. júlí 2010, 2,5% 1. október 2010, 2,5% 1. janúar 2011 og 2,5% 1. apríl 2011.

Með þessum ráðstöfunum verður bilið samt ekki brúað nema að hluta því gert er ráð fyrir að 7% vanti enn upp á að eignir standi undir framtíðarskuldbindingum þegar nýsamþykkt skerðing verður öll komin til framkvæmda. Vonir standa hins vegar til að hjólin fari að snúast hraðar í atvinnu- og efnahagslífinu þannig að eignir Stafa skili meiri ávöxtun og tekjur af iðgjöldum aukist á nýjan leik. Það bæti svo tryggingafræðilega stöðu sjóðsins til framtíðar.

Kjörtímabili þriggja fulltrúa Samtaka atvinnulífsins lauk á ársfundinum. Tveir voru endurkjörnir: Erna Hauksdóttir og Guðsteinn Einarsson. Baldur Ármann Steinarsson var kjörinn þriðji stjórnarmaðurinn á vegum SA í stað Arnbjörns Óskarssonar.

Nokkrar umræður urðu um málefni sjóðsins á ársfundinum og skoðanaskiptin voru í alla staði málaefnaleg. Undir lok samkomunnar varpaði einn sjóðfélagi fram fyrirspurn um viðhorf stjórnar Stafa til hugmynda um að ríkið færi að taka skatt af inngreiðslu iðgjalda í lífeyrissjóði í stað þess að skattleggja lífeyri þegar hann er greiddur út. Slíkar hugmyndir hafa verið ræddar og greinilegur áhugi fyrir þeim í hluta þingliðs ríkisstjórnarinnar og í hluta stjórnarandstöðunnar á Alþingi.

Ólafur Sigurðsson, framkvæmdastjóri Stafa, svaraði því til að Landssamtök lífeyrissjóða væru algjörlega andvíg því að skattleggja inngreiðslu í lífeyrissjóði, enda væri það fyrirkomulag sjaldgæft í grannríkjum okkar og Evrópusambandið hvetti til þess að skattlagning lífeyrisgreiðslna yrði ríkjandi fyrirkomulag í öllum ríkjum innan sinna vébanda. Ólafur sagðist fullviss um að því yrði „mótmælt kröfuglega“ ef reynt yrði að koma á skattlagningu inngreiðslna í lífeyrissjóði hérlendis.

Guðmundur Gunnarsson, formaður Rafiðnaðarsambands Íslands og varamaður stjórnar Stafa lífeyrissjóðs, sagði að hugmyndir um skattlagningu inngreiðslna væru „freistandi en mjög óráðlegar“. Meginrök hans voru annars vegar þau að séreignarsparnaðarkerfi Íslendinga myndi „hrynja til grunna“ við slíka breytingu og hins vegar að stjórnmálamenn framtíðarinnar myndu trúlega grípa til þess að hækka skatta á landslýð til að fá tekjur í ríkissjóð í stað skatttekna sem teknar yrðu fyrir fram ef fyrirkomulaginu yrði breytt. Sjóðfélagar myndu þannig „tapa tvöfalt“ á breytingunni.

Til baka, Senda grein, Prenta greinina